เพลงนี้แปลตามความรู้สึกที่ได้ฟังนะ
เพราะเราไม่ได้มีความรู้ภาษาญี่ปุ่นเลยแม้แต่เสี้ยวเดียว
ฟังแล้วลองคอมเมนต์ด้วยนะค่ะ
( เพลงนี้ใช้ในฟิคของเราตอนที่ 21 )
ป.ล. จะทำช่วงเพลงแต่ละช่วงสลับสีกันนะ
ถ้าสีเดียวกันก็เป็นช่วงเดียวกัน จนกว่าจะเปลี่ยนสี
" ไม่รู้หรอกนะว่านานเท่าไรที่เราได้พบกัน
รู้เพียงว่าตอนนี้หัวใจของสองเรามันเชื่อมโยงถึงกันแล้ว
เมื่อใดที่ต้องเสียน้ำตา
ถ้าได้รับการปลอบใจจากใบหน้าเปื้อนยิ้ม
อันเศร้าหมองจากใครคนนั้น
ความทุกข์ของฉันมันกลับเลือนหาย
เราคงอยู่ใกล้กันมากเกินไปจนไม่รู้สึกตัว .....
ถึงคนที่สำคัญที่สุด
ถึงจะแค่เคียงข้าง
แค่เพียงมองรอยยิ้มของเธอเพียงอย่างเดียว ก็สุขใจเกินบรรยาย
รัตติกาลอันแสนเศร้าหมอง
รุ่งอรุณแห่งความสุขที่เหลือล้น...
ช่วงเวลาแห่งความทรงจำ
ฉันจดจำมันได้ทุกวินาที
เพราะมีเธอคอยดูแลปกป้อง
และเคียงข้างฉันอยู่เสมอ
คอยช่วยเช็ดน้ำตายามที่ทุกข์ใจทุกครั้ง
เป็นเหมือนฝนที่ให้ความหวังที่ฉุ่มฉ่ำ
แต่ทว่าเพียงแค่คำ " ขอบคุณ "
คำเดียวกลับยังไม่ได้คิดที่จะพูดออกไป
พออยากจะบอกให้เธอ
กลับกลัวที่จะสูญเสียที่เคยมีให้ฉัน
มีแต่ความกังวล
ทั้งที่เมื่ออยู่ในอ้อมแขนอันอบอุ่นของเธอ
กลับรู้สึกผ่อนคลายเหลือเกิน
อยู่ภายใต้อ้อมกอดที่อบอุ่น
ในที่ที่มีเพียงสายลมพัดผ่าน
ภายนอกหน้าต่างสิ่งที่เห็นจนชินตาคือ
ใบไม้ที่ร่วงหล่นในฤดูใบไม้ผลิ...ที่ชวนให้เงียบเหงา
หิมะขาวในฤดูหนาว...ที่ชวนให้หนาวเหน็บ
ในโลกเต็มไปด้วยใบไม้สีเขียวเจือน้ำตาล
และ หิมะขาวโพลน สลับหมุนเวียนกันไป
แต่ทุกเวลาบนโลกกลับมีเธอมาคอยอยู่ใกล้ๆตลอดเวลา...
ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
ความอ่อนแอในตัวฉันที่มักจะชอบพูดกลบเกลื่อนว่าเข้มแข็งนั้น
เธอก็เป็นคนคอยหยุดยั้งฉันเอาไว้
เมื่อใดที่ฉันสมหวัง เธอก็พูดคำว่า " ยินดีด้วย "
อยู่เสมอพร้อมรอยยิ้มเป็นของขวัญ
ยามใดที่ฉันผิดหวัง เธอกลับร้องไห้ไปฉัน
และคอยอยู่ข้างๆ เพื่อให้กำลังใจ
ทุกคำ ความรู้สึก และ การกระทำที่จริงใจ....
มันเป็นสิ่งที่ฉันรู้สึกถึงอยู่เสมอ...ทุกเวลาที่มีเธอ
เปลวไฟที่ให้ความอบอุ่นใจ ดวงดาวเล็กๆที่คอยให้กำลังใจไม่ห่าง...
ทุกสิ่งที่เป็นความทรงจำระหว่างเรา
ฉันจดจำมันได้ทุกอย่างเลย
เพราะมีเธอคอยให้กำลังใจ
และปลอบโยนฉันอยู่เสมอ
เธอปัดเป่าความเศร้าโศกและความทุกข์ใจของฉันอยู่บ่อยๆ
เป็นเหมือนลมที่คอยพัดผ่านอยู่ใกล้ๆ....
แต่สายลมนี้กำลังจะพัดผ่านจากฉันไป
ยังไม่ทันที่จะขอบคุณทุกน้ำใจที่ให้กัน
ทั้งที่เราจะต้องจากกันไกลแล้ว...
แม้จะมีความหวังที่จะพบกันอีกครั้งแท้ๆ
แต่ความสุขที่เคยมีเหล่านั้น
คงอาจจะเหมือนความฝันที่ต้องลืมตาตื่นขึ้น
และ ต้องละจากกันเวลาเหล่านั้นไป
จะไม่ลืมความฝันนี้หรอกนะ
แต่ว่าฉันไม่อยากจะอยู่ห่างจากเธอ
ไม่อยากพรากจากเธอตลอดไป
หลับตาลง อธิษฐานขอร้องแค่เพียงสิ่งเดียว....
ขอให้เราได้กลับมาพบกันอีกครั้ง....ครั้งเดียว
แล้วได้พบกันอีกนิจนิรันดร์
น้ำตาเพียงหนึ่งหยดที่ไหลลงมาตามแก้มนั้น
อาจแทนด้วยความเสียใจทั้งหลายที่มี
แต่ตอนนี้ ที่นี้ฉันได้เห็นแล้ว
แสงสว่างที่เชื่อมจิตใจของเรา...
ความหวังที่จะได้พบกันอีกครั้ง
รัตติกาลอันแสนเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม
รุ่งอรุณที่น้ำตาต้องเอ่อล้น...
ช่วงเวลาแห่งความทรงจำ
จะจดจำเอาไว้ทั้งลมหายใจ
ว่าเคยมีเธออยู่ใกล้ๆ
ได้อยู่ดูแลได้มองมองตากัน
แต่ความทรงจำระหว่างเราทั้งหมดนั้น....
คอยช่วยส่องแสงนำทางแห่งความทุกข์
ทุกครั้งที่สิ้นหวัง...
เมื่อยามที่สองเราต้องจากกันไกล
แต่ว่าความรู้สึกที่แท้จริงในใจกลับยังไม่ได้พูดออกไปเลย
สักวันที่เราสองจะได้พบกัน
จะยินดีบอกไปให้เธอรู้
หวังเพียงว่าเธอจะเข้าใจ
ทั้งที่เข้าใจว่าตอนนี้เราต้องห่างไกลเกินเอื้อมคว้า
แต่เราก็รู้ว่าสักวันเราจะได้พบกันอีก
จะกลับมาอยู่ในความรักที่อบอุ่นอีกครั้ง
ในที่ที่มีเพียงรุ่งอรุณที่อบอุ่น และ
แสงจันทร์ที่นำทางเราสองคน....ตลอดไป "
link เพลง Peace of mind โดยวง Angela
http://www.thaiupload.com/audio/view.php?p...942ce35538bac0c
edit @ 2006/04/22 17:44:30
